در این بخش، سیر تکاملی تصویر متحرک دیده میشود. مجیک لانترن، شهر فرنگ، آپارات و تلویزیون. مجیک در ابتدا، نوعی ابزار فریب افکار عمومی بوده و مدعیان ارتباط با ارواح، جادوگران، ثروتمندان از جمله گروههایی بودند که با نمایش تصاویر خیالی بهوسیله مجیک، خود را رابطین با دنیای ماورا دانسته و خواستههای خود را عملی میکردند. با آگاهی افکار عمومی، بیشترین کاربرد این دستگاه، در کلیساها و نمایش متون دینی و خواندن دعاهای قدسی از روی پرده نمایش بوده است. شهر فرنگ، به اصرار ناصرالدین شاه در ایران رواج داده شد و از دریچه لنز آن، فرنگ را به مردم عادی نشان میدادند. تولد سینما، جریان افکار عمومی مردم جهان و ایران را به سمت تصویر متحرک بر پرده نمایش کشاند. در ابتدا، سینما فقط برای نمایش تصویر متحرک بود، اما به تدریج ابزاری برای انتقال فرهنگ، هنر نمایی و استثمار گردید. با رواج سینما، سرمایه گذاران با هدف کسب درآمد از محتوای سینما ابزار تسلط ساخته و همین موجب گردید تا جهان به فکر گروهبندی بینندگان سینما بیفتد. پس از مدت کوتاهی، جعبه جادو یا تلویزیون به میان خانواده ها رفته و دیدن تصاویر متحرک برای همه مردم امکانپذیر شد.
