تالار کالوتیپ

کالوتیپ، روشی از ثبت عکس بوده که عکاس بجای استفاده از نگاتیو شیشه‌ای یا ژلاتینی، کاغذ را به مواد حساس به نور آغشته، و تصویر را روی آن به ثبت می‌رسانده است. کالوتیپ، کشف ژوزف نیسفور نیپس فرانسوی بوده است. بازدیدکننده در تالار کالوتیپ با جعبه عکاسی که به روش نگانیو کاغذی عکاسی می‌کرده، آشنا میشود. البته جعبه عکاسی روش کالوتیپ نیست، اما عکاس بجای نگاتیو شیشه‌ای از کاغذ استفاده می‌کرده است. به نوعی می‌توان گفت جعبه عکاسی یکی از روش های ابتکار ثبت تصویر در عکاسی پیشگام بوده است. جعبه‌های عکاسی در تالار کالوتیپ موزه، توسط شخصی به نام طیبه نجار که در میدان درب عطا کاشان، دکان نجاری داشته است ساخته می‌شده و به دلخواه عکاس رنگ‌آمیزی شده است.
تالار کالوتیپ و جعبه عکاسی

در میان جعبه‌های عکاسی این تالار، همدم حقانی، بانوی عکاس کاشانی از اهمیت بالاتری برخوردار است. وی در سال‌های ۱۳۰۵ از زنان کاشان عکاسی کرده است و متاسفانه نگاتیوهایش در تخریب خانه‌اش نابود میگردد. وی عکاسی را از همسرش آقا هلال مقدس آموخته است. حسین آقا شه پناهی، از دیگر عکاسان مهم این روش در کاشان قدیم بوده است. وی در ابتدا با دوچرخه‌اش بصورت دوره‌گردی در‌ روستاها و محله‌های کاشان عکاسی را شروع و سپس در محله دروازه دولت، عکاسخانه‌ای را دائر میکند. وی شخصی منظم بوده و به همین دلیل تقریبا تمامی وسایل عکاسی و نگاتیوها درموزه نگهداری میشود. محمدرضا شه‌پناهی نوه ایشان، با اهدا این اسناد به موزه، مهمترین نقش را در حفظ و نگهداری آنها داشته است.